Na główkę

Lokalizacja Projekt obejmuje obiekt sportowy zlokalizowany przy ul. Marchijskiej we Wrocławiu. Wybór tej funkcji był odpowiedzią na realne potrzeby okolicy - w bezpośrednim sąsiedztwie brak jest podobnego obiektu sportowego, mimo dużego potencjału użytkowników. W pobliżu znajdują się rozległe tereny biurowe w rejonie ulic Legnickiej, Strzegomskiej i Robotniczej, a także liczne zespoły zabudowy mieszkaniowej. W kontekście rosnącego zainteresowania zdrowym trybem życia, lokalizacja ta stwarza idealne warunki dla ogólnodostępnego obiektu sportowo-rekreacyjnego. Program funkcjonalny Program funkcjonalny obejmuje basen olimpijski wraz z saunarium, a także sale do jogi, sztuk walki i siłownię oraz sklep sportowy. Istotnym elementem założenia są również rozległe przestrzenie otwarte, dostępne dla każdego – zaprojektowane z myślą o aktywności na świeżym powietrzu. To miejsce, do którego można zajrzeć także w przerwie w pracy: zagrać w koszykówkę, odpocząć lub medytować wśród zieleni. Jednym z najbardziej interesujących aspektów projektowych było zgłębienie zagadnień związanych z projektowaniem obiektów basenowych o dużej skali, w szczególności basenu olimpijskiego oraz prawidłowego kształtowania widowni. Forma Znaczący wpływ na formę obiektu miała podłużna działka. Stała się ona inspiracją do zaprojektowania wydłużonej bryły z rozległym atrium, dostępnym bezpośrednio od ul. Marchijskiej. Główne wejście do strefy pływalni zaplanowano od wschodu – od strony Dworca Świebodzkiego - gdzie najpełniej ujawnia się idea projektu. Od tej strony zachowano istniejący budynek objęty ochroną konserwatorską. Jego surowy charakter i ceglana elewacja stały się ważnym punktem odniesienia dla nowej architektury. Historyczna, czerwona bryła pełni rolę dominanty i została „osłonięta” delikatnym parasolem pionowych elementów, stanowiących integralną część nowego budynku sportowego. Nowa bryła wyróżnia się prostotą formy. Elewacje wyposażono w cienkie pionowe elementy – stalowe kształtowniki – które optycznie skracają rozłożystą bryłę obiektu. Dodatkowo elementy te zostały wyprowadzone ponad linię dachu, co pozwoliło dostosować wysokość budynku do sąsiedniej zabudowy oraz stworzyć osłoniętą przestrzeń techniczną na dachu. W centralnej części atrium zaprojektowano pochylnię prowadzącą na taras budynku sportowego. Stanowi ona wyrazisty akcent przestrzenny – zarówno pod względem formy, jak i koloru – oraz ważny element organizujący przestrzeń wspólną.